Sunday, November 2, 2008

Θύμησες, part 2

Αγαπητη Δωροθεα,

Δε μπορω να πιστεψω πως μας ξεχασες και συ.

Σιγουρα προκειται για αστειο. Εσυ μας αγαπουσες παντα ολους μας.

Θυμασαι τοτε στη πισω αυλη του αυγουλα που μου ειπες πως οταν μεγαλωσεις θα με παντρευτεις? Θυμασαι γελια που καναμε οταν η μαμα μου την αλλη μερα ειχε αγορασει κιολας τα κουφετα?

Ακομα εχω φυλαγμενη μια μπομπονιερα και σε περιμενω.

Προχθες βρηκα μια φωτογραφια μας στο παλιο σεντουκι. Ειναι απο καποιες παλιες αποκριες οπου ειχαμε ντυθει ολοι μας πικλες.

Σου τη στελνω. Ξερω πως θα χαρεις και θα θυμηθεις και παλι εκεινες τις αξεχαστες μερες. (εγω ειμαι αυτος στα δεξια σου)

Ελπιζω να ακουσω νεα σου συντομα.

Με αγάπη, Αναστάσης



_____________________________________________________________

Κυριε Αναστασιε Τρίφαλλε,

Ονομαζομαι Νικολαος Φλάπος και εκπροσωπω νομικα την κυρια Δωροθεα Στηβενς.

Εχουν γινει παμπολλα παραπονα για παρενοχληση απο μερους σας και γι αυτο αποφασισα να σας γραψω εγω πριν τα πραγματα γινουν χειροτερα.

Συγκεκριμενα η κυρια Στηβενς μου ζητησε να καταθεσω καταγγελια εις βαρος σας αλλα ισως να μην χρειαστει να παρθουν τοσο δραστικα μετρα.

Πιστευω τοσο εγω οσο και η πελατισσα μου, στην καλη σας θεληση και οτι το προβλημα θα σταματησει εδω, πριν τα πραματα παρουν τη νομικη οδο, κατι που θα ειναι ασχημο τοσο για σας, μα και για εκεινη.

Σας ευχαριστω.

Νικολαος Φλάπος, δικηγορος.

Αγαπητη Δωροθεα,

Λυπαμαι για τα προβληματα που λες οτι σου προκαλεσα.

Αφου λοιπον το θες, δεν θα σε ξαναενοχλησω αλλα θελω να ξερεις πως με στεναχωρησες βαρια.

Δεν το περιμενα ποτε καλη μου Δωροθεα αυτο απο σενα. Δεν περιμενα ποτε τετοιο φερσιμο απο μια κοπελα που μεγαλωσαμε μαζι και που αγαπουσε τοσο παντα τα κουναβια.

Τι σου κανανε πιστη μου Δωροθεα και αλλαξες τοσο? Ακομα και οταν πεθανε ο σκυλος σου απο κραμπες εσυ το ειχες παρει ελαφρια. Ησουν παντα δυνατος χαρακτηρας και σε θαυμαζα γι αυτο.

Αρκετα ομως με ολα αυτα. Ισως εχεις δικιο. Ισως πρεπει και γω να ξεχασω το παρελθον μου οπως και ‘συ. Την παλια μας γειτονια, το κρυσφηγετο μας μεσα στο ταχυδρομικο κουτι, τα καλοκαιρια μας μεσα στη λασπη, τα γενεθλια σου καθε χρονο οπου η μαμα σου μας εψηνε τυρι για να τα γιορτασουμε...

Σε χαιρετω λοιπον παλια μου φιλη και δεν σου κραταω κακια.

Ελπιζω να εισαι παντα ευτυχισμενη στη ζωη σου.

Να ‘σαι παντα καλα, Αναστασης

1 comment:

spinachvatican said...

μου ραγίσατε τη καρδιά